מיט אַ גוטן אַפּעטיט!
פּאַסיק צו עסן קאַלטערהייט
מצוות אַכילה ערבֿ־יום־כּיפּור
מעשׂה בחייט
רבי תּנחומא האָט געזאָגט:
אַן עובֿדא וואָס האָט זיך געטראָפֿן אין רוים ערבֿ־יום־כּיפּור.
עס איז דאָרטן געווען אַ שנײַדער, איז ער געגאַנגען קויפֿן פֿיש. עס איז געווען נאָר איין פֿיש.
דער שנײַדער איז געשטאַנען לעבן דעם פֿיש און האָט עס געוואָלט קויפֿן.
דער קנעכט פֿון שׂר פֿון שטאָט איז אויך געשטאַנען לעבן דעם פֿיש און האָט עס אויך געוואָלט קויפֿן.
דער שנײַדער האָט געשטיגן דעם פּרײַז און דער קנעכט האָט געשטיגן דעם פּרײַז. ביז צוועלף גילדן.
דער שנײַדער האָט באַצאָלט די צוועלף גילדן און געקויפֿט דעם פֿיש.
ווען דער קנעכט האָט צוגעשטעלט די סעודה דעם שׂר האָט דער שׂר געפֿרעגט:
דער שׂר האָט גערופֿן דעם שנײַדער.
ווען דער שנײַדער האָט געעפֿנט דעם פֿיש האָט ער געפֿונען אַ דימענט. מיט דעם דימענט האָט ער געלעבט אַ גאַנץ לעבן.
טײַטש פֿון בר' רבא פּר' יא/ ד
דער פּרי־מגדים: דער שנײַדער װײסט די מידה פֿון בושה, פֿון שעמען זיך.
דער דגל־מחנה־אפֿרים: דער טײַטש פֿונעם װאָרט שנײַדער אױף לשון־קודש איז 'חײט', די צװײ יודן פֿאַרבינדן צװישן די צװײ אותיות 'חית' פֿאַר חײם דאָס הײסט לעבן, מיטן אות 'טית' פֿאַר טובֿ דאָס הײסט גוט. און אַזױ פֿאַרריכט ער דאָס לעבן עס זאָל װערן אַ חיים־טובֿים, אַ גוט לעבן, מיטן אײבערשטנס הילף. װי מיר זאָגן אינעם דאַװנען "בספֿר חײם נזכר ונכּתבֿ לפֿניך לחײם טובֿים ולשלום".
דער קדושת־לוי: די אױסערלעכע קלײדונג זאָלן זיך אױך אױסזען װי אַ נײַער מלבוש.
דער דבֿרי־נפֿתּלי: אַן אָנװוּנק אַז אין אונדזערע הענט ליגט דער כּוח צו פֿאַרבינדן די אַלע אותיות נאָר צום גוטן, װײַל די זינד זונדערט זײ אָפּ.
דער חתם־סופֿר: דער שנײַדער איז אַ משל פֿון אַ מענטש אַ רודף־שלום, װאָס װוּ ער זאָל נישט שטײן און װוּ ער זאָל נישט גײן, טראַכט ער נאָר צו מאַכן שלום צװישן אַלעמען. דערצו איז פֿאַרגליכן אַ שנײַדער דען ער העפֿט צונויף און פֿאַרבינדט די אָפּגעזונדערטע.
דער צאַנזער רבי (דער דבֿרי־חיים): אַ שנײַדער ,אײדער ער העפֿט צונויף, צעשנײַדט ער דעם שטאָף, זעט עס אױס ווי ער מאַכט אַלצדינג קאַליע, און פֿון דעם העפֿט און נײט ער און עס װערט אַן אָנטועכץ. די גאַנצע מהות פֿון יום־כּיפּור איז צו פֿאַרריכטן די זינד פֿון אָדם־הראשון, "וַיֵּדְעוּ כִּי עֵירֻמִּם הֵם וַיִּתְפְּרוּ עֲלֵה תְאֵנָה" די זינד האָט געברענגט בושה אױף װעלט. דורך דער פֿאַרריכטונג פֿון דער זינד װעלן פֿאַרבונדן װערן די אַלע אָפּגעזונדערטע טיילן צוזאַמען.